Over mij

Hoe kom ik erbij?

Dat ging bijna vanzelf. Jaren lang schreef ik vooral over vrouwen in Indië en ik las dolgraag damesromans. Dan kwam ik officieren tegen. Ook militairen met een half-lege mouw maar wel met een onderscheiding. Dan wist ik: Atjeh.

Zo kwam ik dus bij Van Heutsz terecht. Als nieuwsgierig Aagje ging ik naar het Nationaal Archief om zijn brieven te lezen. Die waren uitstekend geschreven en nou ja, lang verhaal kort, ik schreef zijn biografie: Uit naam van de majesteit. Het leven van J.B. van Heutsz (1851-1924).

Van Heutsz was geobsedeerd door Atjeh en dus raakte ik dat ook. Ik ontdekte zijn intense relatie met Van Daalen, die waarschijnlijk veel meer van Atjeh wist dan Van Heutsz. En ik dacht: achter deze officieren staan de anderen. De voorvaders. Wie zijn ze?

Zelf heb ik helemaal geen militaire achtergrond. Ook geen familie in Indië. Vermoedelijk ben ik in een vorig leven ergens, daar, geweest, anders begrijp ik het ook niet.

Mijn dagelijks leven is heel eenvoudig. Ik lees, schrijf en wandel in mijn woonplaats Leiden. Verder voer ik goede gesprekken met mijn huiskater Bertje. Af en toe ga ik naar een archief of ik geef een lezing.

Dus u ziet, ik hoef niet ‘alles’. Ik hoef geen auto en geen helicopter, geen magnetron en geen cirkelzaag, geen gezin, geen vakanties en ook al geen wijn bij het avondeten. Een strijkplan heb ik ook al niet. Hoe minder gedoe, hoe meer tijd voor wat werkelijk belangrijk is.

In 2017 begon ik met de Indische Schrijfschool, waar ik mensen leer hun herinneringen op te schrijven. Op de een of andere manier is er in mij het verlangen om de oude Indische tijd te begrijpen, en dat verlangen volg ik. Er komt vast een dag waarop ik dat verlangen begrijp. Maar als u weet hoe het zit, hoor ik het graag.